Erik Zevenbergen, directeur van Diergaarde Blijdorp, reageert in een interview op de weerstand op zijn nieuwe beleid. Een groep abonnementhouders, bezoekers en dierentuinliefhebbers is het al tijden niet eens met de nieuwe koers van de Rotterdamse dierentuin, waar meer aandacht lijkt te zijn voor natuurbehoud dan de dierentuin zelf. “Hoge bomen vangen nou eenmaal veel wind”, stelt Zevenbergen nu.
Diergaarde Blijdorp heeft wel eens betere tijden gekend, vinden critici. Enkele monumenten en verblijven vragen om broodnodig onderhoud, de toekomst van grote diersoorten is door een rigoureuze koerswijziging onzeker, publieksfavoriet vlinderkas Amazonica staat al maanden leeg en de start van grote bouwprojecten laat al jaren op zich wachten.
Blijdorp deelt zelden zelf updates over deze kwesties, maar gooit in plaats daarvan haar publiek sinds een jaar dood met succesverhalen over natuurbehoud en onderzoek; volgens een nieuw masterplan moet de dierentuin immers worden omgevormd van klassieke dierentuin naar natuurherstelorganisatie.
In een interview reageert de Blijdorp-directeur op bezoekers die afhaken, omdat ze gewoon naar het park willen komen om alleen dieren te bekijken. “Die zijn hier nog steeds, hè. Maar ik snap het. Zo’n transitie en positie die je inneemt betekent ook dat je je kop boven het maaiveld uitsteekt. Hoge bomen vangen nou eenmaal veel wind, dus dat moet je je realiseren”, zegt Zevenbergen in de Looopings Podcast.
Zevenbergen is zich bewust dat niet iedereen enthousiast is over de plannen, maar de nieuwe visie blijft leidend. “De keuzes die wij hier maken vanuit het masterplan zullen niet alleen maar applaus opleveren. Daar moet je je op instellen. Je moet een weerwoord hebben”, besluit de voormalig schooldirecteur. “Het vereist gewoon keuzes waarvan je weet dat niet iedereen die gaat omarmen. En toch moet je ze maken, omdat je gelooft in de weg.”
Bomen planten op kosten van een fanclub
Een van de projecten waar Blijdorp veel aandacht aan besteedt, is de aankoop van land in Nepal, het leefgebied van de kleine panda. Maar wie gaat dat allemaal betalen? “Kijk, 15 hectare of 30 hectare in Nepal is niet 30 hectare in Nederland. De prijs ligt daar veel lager. En de Vrienden van Blijdorp hebben ons hier geholpen”, zegt Zevenbergen.
De kosten voor dit soort natuurbehoudsprojecten vallen volgens Zevenbergen, ondanks het bijspringen van de Vrienden van Blijdorp met bijna een halve ton, allemaal wel mee. “Als je gaat kijken naar de kosten die we nu maken voor de impact die we aan het maken zijn in Nepal, in Bonaire en India, is dat eigenlijk nog maar heel weinig. Dat is met relatief heel weinig middelen.” Hij verzekert: “Het zit de doorontwikkeling van Blijdorp niet in de weg. Het is echt aanvullend.”
Ambitieuze toekomstplannen
In Blijdorp zelf heeft Zevenbergen ook plannen voor de toekomst. Zo moet vlinderkas Amazonica worden gereïncarneerd als Afrikaanse jungle-hal met dwergnijlpaarden. Ook het naastgelegen gebied met Noord-Amerikaanse dieren moet de komende jaren worden vervangen door nieuwe verblijven met Afrikaanse dieren. Dit betekent waarschijnlijk ook het einde van de ijsberen, bizons, poolvossen en stellerzeearenden in het park.
Een flink deel van Diergaarde Blijdorp wordt in de toekomst tevens overdekt, zegt de directeur. De entree aan de Oceanium-zijde moet worden uitgebreid met een overdekte speelhal en restaurant, verbonden aan een grote tropenkas die in fases wordt gebouwd tussen Amazonica en het entreegebouw. De plannen zijn voorlopig echter nog hersenspinsels en alles behalve concreet. Het moet pas over zo’n tien jaar worden gebouwd, schat Zevenbergen in.
